Ook in zijn vijfde sprookjesboek toont Thé Tjong-Khing zich weer een meesterverteller. Sprookjes van ergens is een genot om te lezen én te bekijken.

Thé Tjong-Khing heeft een lekker laconieke manier van vertellen. Daardoor krijgen zijn sprookjes iets lichtvoetigs, hoe spannend de verhalen soms ook zijn. Het zijn sprookjes met een glimlach. Het voelt alsof hij naast je zit en zo nu en dan een persoonlijke noot toevoegt, zoals: ‘Als je het mij vraagt, was ze een beetje verliefd. Hij ook wel denk ik, want hij vond het meteen goed.’

Natuurlijk begint elk verhaal met ‘lang, lang geleden’, maar aan het ‘ze leefden nog lang en gelukkig’ geeft hij vaak een zwierige draai. Dan staat er daarna bijvoorbeeld: ‘En o ja, die wond op de bil van de prins. Die genas gelukkig snel. Je kan het nog wel zien: een donkerrode vlek.’ Met daarbij een tekening waarin we die vlek in het spiegelbeeld van de prinselijke billen zelf kunnen bekijken.

Sprookjes van ergens biedt, net als zijn vorige Sprookjes van overal (2018) verhalen vanuit alle windstreken. Die veelzijdigheid straalt ook van de illustraties af. We zien jungles, woestijnen, ijsvlaktes, oude steden – alle even fraai en kleurig verbeeld. Veel illustraties ademen ook spanning en gevaar. Zoals de immense drakenpoot die uit de mist opdoemt of de feniks die iemand aanvalt.  
Maar of ze nu uit India, Marokko, IJsland of Bolivia stammen, in alle verhalen zijn dezelfde sprookjesmotieven te herkennen, zoals je geluk beproeven, moed, verlangen, hebzucht, verraad, sluwheid en natuurlijk liefde. Het verhaal over de brahmaan en de tijger bijvoorbeeld had een fabel van La Fontaine kunnen zijn, met een vos die de tijger er heerlijk in laat tuinen.  

Of het door de manier van vertellen komt of de selectie van de sprookjes weet ik niet, maar de verhalen bevatten opvallend veel wonderlijke wendingen. De personages doen grif wat hen (in dromen) geadviseerd wordt, of nu een mier, slang of overleden moeder tot hen spreekt. Ze worden snel verliefd, maar in één sprookje ruilt de hoofdpersoon zijn lief net zo makkelijk weer in voor een ander. Laat je meenemen door het leven zoals het loopt, lijkt Thé ons te zeggen. En stel je open voor het ongewone, dan beleef je nog eens wat.