Met Hotel Zweefkees schreef Kelly van Kempen een fantasierijk avonturenverhaal. Hier en daar had de compositie wat strakker gekund, maar het vertelplezier spat zonder meer van de pagina’s.  

In het hotel van meneer Wolter is een onvergetelijke vakantie gegarandeerd. Je ontbijt er met zoethoutsoep en gemberkoeken en iedere avond klinkt er gezang. Maar de echte trekker is dat het hotel kan zweven en na een ‘Zweef ’t Kees’-verzoek van de hotelier gasten op bijzondere plekken brengt.
Als meneer Wolter onverwacht overlijdt, is het aan zijn pleegkind, de tienjarige Kalani, om de zaak te runnen. Maar die weet helemaal niet hoe dat moet en is bovendien vooral heel erg verdrietig. Ook Zweefkees lijkt uit het lood geslagen. Hij raakt steeds meer in verval. Om het hotel te redden moet Kalani de Onbekende Wereld in, op weg naar het land van de Tovenaressen die Zweefkees kunnen genezen. Dat is het begin van een avontuurlijke reis vol gevaren en bijzondere ontmoetingen, met draken, boselfen, moerasheksen, kwelgeesten en zeemeerminnen.

Kelly van Kempen put rijkelijk uit klassieke fantasieverhalen, zoals De kleine kapitein van Paul Biegel. En in madame Du Stront van het ministerie van Keurige Kinderen herkennen we onmiskenbaar Dolores Umbridge uit Harry Potter, die ook al zo dol op regels is (en op roze mantelpakjes). Het motto van meneer Wolter, ‘hoe het hoort, is gestoord’, staat daar haaks op en staat natuurlijk ook haaks op verbeeldingskracht.
Van Kempen heeft een ongebreidelde fantasie en leeft ze die volop uit. Soms iets te veel, waardoor de spanning uit het verhaal dreigt weg te lekken. Een iets strakkere compositie zou de spanningsboog ten goede zijn gekomen.

In een verhaal zo dichtbevolkt met tal van gekke en bijzondere personages blijft hoofdpersoon Kalani een beetje kleurloos. Hij lijkt eerder als aangever te dienen, door bijvoorbeeld overduidelijke signalen van Zweefkees te negeren en met open ogen het gevaar tegemoet te lopen, zodat een volgend avontuur of calamiteit zich kan aandienen.
Kalani en zijn mensenvrienden Essie en Sim (die hem vergezellen op zijn reis) zijn niet de personages die je bijblijven. Dat zijn eerder de kikkerprins, die voortdurend verliefd wordt en zich dan tot in zijn fysiek aanpast aan zijn aanbedene. Hij praat het liefst in poëtische volzinnen. Een vondst is ook de Droom (niet die van de nacht, maar ‘in dienst van het leven’) die vol diepzinnigheden zit. En natuurlijk de kleine draak die van alles een spannend heldenverhaal maakt: ‘En toen,’ sprak ze met haar vertelstem, ‘namen de helden afscheid van hun nieuwe vrienden. Er was een strijd ophanden, die niet zonder hen gestreden kon worden.’  

Het vertelplezier spat van de pagina’s af. Je ziet bij wijze van spreken de muzikale voorstelling ‘Iedereen wil mee met Hotel Zweefkees’, waarmee Van Kempen samen met muzikant Kelvin Allison langs theaters, bibliotheken en scholen gaat toeren, al voor je. Van Allison staan al enkele liedteksten in het boek, die via een QR-code zijn te beluisteren. Die zullen op het podium meer tot hun recht komen.
De prachtige kleurenillustraties van Marieke Nelissen geven het verhaal extra glans. Mede dankzij haar komt Zweefkees tot leven. Ze verbeeldt mooi hoe hij steeds wankeler wordt, maar ook hoe hij verandert door de reis, met een lampenkap en olifantenslurf aan zijn gevel. De boodschap van het boek krijgt zo een extra laagje: blijf jezelf, maar durf ook te veranderen.