In zijn jeugdboek De bron verknoopt Marco Kunst oude mythes met actuele vragen. Het levert een rijk verhaal op, met volop stof tot nadenken.

Hannelore Bedert laat in De Helletorens zien hoe je met een irritante, niet overtuigende hoofdpersoon een spannend verhaal om zeep kunt helpen.

De kleine prinses van Frances Hodgson Burnett is een klassiek verhaal over het goede leven. Door de frisse vertaling van Imme Dros blijft het een feest om te lezen.

Zoals elk jaar koos ik weer mijn tien favoriete jeugdboeken van 2025.  Het is een lijst geworden met tijdloze en actuele thema’s en met klassieke, verontrustende en hoopvolle verhalen.

In Dit wil je lezen! neemt Marc ter Horst de alomtegenwoordige reclame op de korrel. Zijn verhaal beweegt tussen amusante slapstick en serieuze boodschap.

Behalve spanning en psychologie blijkt Lucy Strange ook humor goed te beheersen. Dat laat ze zien in het eerste deel van wat een serie belooft te worden over detectiveduo Duyster & Woudt.

Alles wat je altijd al wilde weten over Oost-Indië/Nederlands-Indië/Indonesië en waarbij je van veel nog niet wist dat je het wilde weten. Dat is Het begon met peper. Een onmisbaar boek voor elke schoolbibliotheek.

Het leest als een ongecompliceerd verhaal over twee jonge bediendes in een paleis. Maar al snel blijkt achter Cupido & Sideron van Mylo Freeman een grimmige werkelijkheid schuil te gaan.

Ook in zijn vijfde sprookjesboek toont Thé Tjong-Khing zich weer een meesterverteller. Sprookjes van ergens is een genot om te lezen én te bekijken.

Welk onderwijs willen we voor onze kinderen? Lizette de Koning verpakt in Hotel De Spartaan haar visie hierop in een spannend avonturenverhaal.

Als de hoop sterft, is alles verloren. Edward van de Vendel en Martijn van der Linden met De prins die licht gaf vertellen het aloude verhaal van hoe er ook in donkere tijden ergens licht te vinden is.

De nieuwe historische jongerenroman van Jean-Claude van Rijckeghem leest als een ouderwetse schelmenroman. Meeslepend geschreven en met een innemende hoofdpersoon: Properzia.

Albatros van Yorick Goldewijk is een verhaal dat onder je huid kruipt. Het gaat over hoe mooi en hoe vreselijk alles is en over het einde van de wereld.

Mireille Geus en Marijke ten Cate maakten samen een prachtig prentenboek over alles moeten achterlaten en opnieuw beginnen. Verplichte kost voor iedereen die ‘iets’ vindt over migranten.

Met De sleutelrobot besluit Simon van der Geest zijn sciencefictiontweeluik. En hij weet er een ongemeen spannende strijd van te maken tussen kinderen en robots.

In de herstart van de Slash-reeks trapt Janneke Schotveld af met de overtuigende jongerenroman Zusje, over hoe Rifka Meis al fietsend haar schuldgevoelens en geloof achter zich laat.

Robin Raven schreef een belangwekkend en indringend jeugdboek over een belangrijke episode uit het slavernijverleden: de slavenopstand op Curaçao in 1795.

Met Neem een kip ronden Erna Sassen en Martijn van der Linden een bijzonder drieluik af over Joshua en zijn vrienden. Een comingof-age-roman met een authentieke stem in woord én beeld.

Het meisje dat er niet mocht zijn is de derde jongerenroman die Wilma Geldof schreef over de Tweede Wereldoorlog. En wat mij betreft de beste van de drie.

Vasthouden en loslaten, dat is ouderschap in een notendop. Gideon Samson en Milja Praagman verbeelden dat mooi in Lamelos.