Bea Ros Leest

Tjibbe Veldkamp en Geert Gratama spelen in Prima papa een heerlijk spel met omkeringen en knipogen. Weer een mooi deel in de onvolprezen Tijgerlezen-reeks.

In Koning van niks maakt Nathanael Lessore korte metten met de manosfeer. Hij verpakt zijn boodschap - echte mannen respecteren vrouwen wél - in een humoristisch verhaal.

Na De Middernachtloper schrijft Maren Stoffels met De goudrijder opnieuw een fantasyverhaal, nu voor jongere kinderen.

De eerste Alix is een heerlijk zwierig boek waarin Anna Woltz met zichtbaar genoegen de roaring twenties tot leven schrijft en haar hoofdpersoon ook nog een moord laat oplossen.

Een pesterig neefje, een oma die de weg kwijt is en nog zo wat lastige familieleden. Jacques Vriens beschrijft het met smaak in Familieweekend.

In haar nieuwe jeugdboek Impact beschrijft Mirjam Mous hoe oorlog ingrijpt in de levens van mensen. Origineel is haar verhaal niet direct, maar wel relevant.  

Afgelopen zaterdag zijn Bart Moeyaert en illustrator Mark Janssen uitgeroepen tot winnaars van de Woutertje Pieterse Prijs voor het mooiste kinderboek van het afgelopen jaar. Hun boek Atman! gaat over verdwalen, heimwee en thuiskomen.  

Een samenwerking tussen afstuderend illustrator Moos Boeke en Benny Lindelauf leidde tot de prachtige graphic novel Duizend Vadem.

Hannelore Bedert laat in De Helletorens zien hoe je met een irritante, niet overtuigende hoofdpersoon een spannend verhaal om zeep kunt helpen.

Zoals elk jaar koos ik weer mijn tien favoriete jeugdboeken van 2025.  Het is een lijst geworden met tijdloze en actuele thema’s en met klassieke, verontrustende en hoopvolle verhalen.

In Dit wil je lezen! neemt Marc ter Horst de alomtegenwoordige reclame op de korrel. Zijn verhaal beweegt tussen amusante slapstick en serieuze boodschap.

Behalve spanning en psychologie blijkt Lucy Strange ook humor goed te beheersen. Dat laat ze zien in het eerste deel van wat een serie belooft te worden over detectiveduo Duyster & Woudt.

De nieuwe historische jongerenroman van Jean-Claude van Rijckeghem leest als een ouderwetse schelmenroman. Meeslepend geschreven en met een innemende hoofdpersoon: Properzia.

Albatros van Yorick Goldewijk is een verhaal dat onder je huid kruipt. Het gaat over hoe mooi en hoe vreselijk alles is en over het einde van de wereld.

Mireille Geus en Marijke ten Cate maakten samen een prachtig prentenboek over alles moeten achterlaten en opnieuw beginnen. Verplichte kost voor iedereen die ‘iets’ vindt over migranten.

In de herstart van de Slash-reeks trapt Janneke Schotveld af met de overtuigende jongerenroman Zusje, over hoe Rifka Meis al fietsend haar schuldgevoelens en geloof achter zich laat.

Met Neem een kip ronden Erna Sassen en Martijn van der Linden een bijzonder drieluik af over Joshua en zijn vrienden. Een comingof-age-roman met een authentieke stem in woord én beeld.

Het meisje dat er niet mocht zijn is de derde jongerenroman die Wilma Geldof schreef over de Tweede Wereldoorlog. En wat mij betreft de beste van de drie.

Vasthouden en loslaten, dat is ouderschap in een notendop. Gideon Samson en Milja Praagman verbeelden dat mooi in Lamelos.

Gran Balconia, het nieuwe boek van Derk Visser, is wederom een overtuigend portret van jongeren ‘die de wind niet mee hebben in het leven’.